|
Waarom is negativiteit sterker dan positiviteit? |
|
De meeste mensen zijn beter in zich slecht voelen dan in zich goed voelen. Dit komt voort uit de evolutie. Stel dat er een mensachtig wezentje geweest was dat geen angst, woede of verdriet kende en alleen maar plezier. Als zo'n wezentje in de oertijd dan een beer tegenkomt dan denkt hij: "ah knuffelbeer!" en wordt door de beer opgegeten. Zo'n wezentje sterft dus uit. Misschien was de Neanderthaler wel zo, wie weet. Aan de andere kant moet je om je voor te planten af en toe ook denken: "goh dat is een leuke variant van het tegenovergestelde geslacht. Daar wil ik wel eens kennis mee maken." Want anders komen er geen baby's. Ons brein kan dus allebei. Alleen is het in de oertijd veel belangrijker om gevaar te vermijden dan om je voort te planten. Dat laatste hoef je maar een paar keer in je leven te doen en het ras is gered. In de oertijd komen er zoveel gevaarlijke situaties voor dat gevaar vermijden prioriteit één is. Hierdoor is ons brein ontwikkeld om vooral daarin goed te zijn.
Als gevolg daarvan hebben we met zijn allen een samenleving, cultuur en opvoedingsproces gemaakt waarvan de focus vooral op het negatieve is, op wat er fout gaat. Ouders geven je straf, leraren kruisen met rood aan wat er mis is, artsen waarschuwen voor het ergste en de staat komt achter je aan met gewapende politieagenten. Oftewel onze natuurlijke predispositie voor het negatieve wordt nog eens versterkt door een zichzelf bevestigende feedbackloop van oudere mensen die je programmeren dat het nou zo eenmaal gaat, die negatieve ellende. Dat geeft meteen ook aan hoe belangrijk het is om met Neuro-Linguïstisch Programmeren (NLP) dit negatieve patroon te doorbreken en ervoor te zorgen dat je brein voor plezier, ontspanning en zelfvertrouwen geprogrammeerd wordt. Want ondertussen is onze wereld veilig genoeg geworden dat we minimaal met het negatieve ons bezig hoeven te houden en we veel en veel meer het positieve in ons leven kunnen toelaten wanneer we dat willen.
|
|
|
|
|
